Deze keer was Luca helemaal in goede doen en enthousiast liep hij mee met de verpleegkundige. We hadden, net als de vorige keer, thuis ook al de plaatjes bekeken met de speciale bril die telkens een oog afdekt. Ook al lijken de plaatjes uit de jaren zestig te komen, hij kan ze allemaal benoemen. Het dierenhoofd noemde hij: koppie van een hond.
En vandaag deed hij wel goed mee. Hij zat lekker op schoot en kon alles goed zien, dus gelukkig geen lui oog of problemen met het zicht.

Daarna mocht hij op de weegschaal en onder het meetlint: 13 kilo en 91 centimeter. Vorige keer was hij 12,5 kilo en 89 centimeter. Netjes gegroeid volgens de onderste groeilijn.
Dit betekende twee metingen achter elkaar op de lijn van -2,5 standaarddeviatie en dus een doorverwijzing naar de huisarts. Ik schat dat dit betekent dat slechts 1% van de kinderen van zijn leeftijd kleiner is.

De groeigegevens moesten gecontroleerd worden door een arts en daar moesten we even op wachten. Ondertussen heeft Luca heerlijk gespeeld en zich van zijn allervrolijkste en leukste kant laten zien. De verpleegkundige was helemaal verbaasd: we waren de vorige keer ook bij haar en toen was hij heel erg anders.

Volgende week gaan we naar de huisarts.